Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της Super Leauge εδώ και πολλά χρόνια είναι η τοξικότητα που κάθε Κυριακή ” βαράει” κόκκινο.
Για την συγκεκριμένη κατάσταση έχουν γίνει πολλές συζητήσεις σε ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και έχουν δημοσιευθεί δεκάδες άρθρα που εξηγούν την συγκεκριμένη κατάσταση. Δεν θα μπω στην διαδικασία να γράψω γι’ αυτό.
Θα γράψω όμως για την πρόθεση ορισμένων να μεταφέρουν αυτή την άρρωστη κατάσταση στις ακαδημίες και στα μικρά παιδιά. Κίνηση που σε πρώτο βαθμό δείχνει πως δεν έχουν καμία επαφή με το άθλημα και τις αναπτυξιακές ηλικίες.
Σε ομάδες όπως είναι οι Κ19,Κ17,Κ15 και πάει λέγοντας η τοξικότητα δεν έχει ΚΑΜΙΑ θέση.
Μην δηλητηριάζεται τα μυαλά των μικρών ποδοσφαιριστών, γιατί εσείς δεν έχετε αντιληφθεί ΠΟΤΕ την δουλειά που γίνεται στις ακαδημίες. Η αν θέλετε δεν σας έχει αφήσει η κακή νοοτροπία που έχετε γι’ αυτό που λέγεται ποδόσφαιρο.
Αφήστε τα παιδιά να μιλήσουν, να ακούσουν και να διαβάσουν τους προπονητές τους και αποκλειστικά και ΜΟΝΟ αυτούς!!! Άνθρωποι που αρχικά είναι καταρτισμένοι και έχουν την γνώση. ( Η ατάκα εγώ βλέπω 10,20 και 30 χρόνια μπάλα, άρα ξέρω απλά δεν είναι επιχείρημα. Γιατί και γω ξέρω τύπους που έχουν τα ανάλογα χιλιόμετρα στα μπουζούκια αλλα μπουζούκι δεν έμαθαν ΠΟΤΕ)
Τέλος σε αυτές τις ηλικίες η κατάκτηση ενός τίτλου δεν παίζει κανέναν ρόλο. Υπάρχουν χιλιάδες παιδιά που μπορεί να κατέκτησαν ένα πρωτάθλημα Ελλάδας, αλλά να μην έγιναν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές.
Αυτό που παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για μια επιτυχημένη ακαδημία, για έναν επιτυχημένο προπονητή είναι το πόσο έτοιμους ποδοσφαιριστές σε υψηλό επίπεδο μπορούν να βγάλουν σε μυαλό και ικανότητα.
